บทที่ 128

สมองของไอราทำงานช้ากว่าปกติไปอยู่ราวสองวินาที นางกะพริบตา ใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบออกมาเบา ๆ ว่า

“ไม่”

ซุปยังคงไหลจากขอบโต๊ะ หยดลงพื้นเป็นหยดใหญ่ ๆ

อีกเพียงวินาทีเดียว มันคงหกลงบนตักของนางตรง ๆ อัลฟาคิลเลียนรู้ดี

“มิสเตอร์สเตอร์ลิง”

เขาหันหน้ามาทางนาง ส่งเสียงต่ำในลำคอ

“อืม”

ปลายจมูกของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ